شاید اکنون وضعیت تمام کوچه و پس کوچه های شهر گل و بلبل است که تمرکز اصلی مدیریت شهری تنها به بلوارها و چهارراه های اصلی شهر معطوف شده است.متاسفانه تمایل به برخی فعالیت های زودبازده و نمایشی که در همان دوره مدیریت، قابل بهره برداری باشد و یا بیشتر در چشم مردم باشد، موجب افزایش نارضایتی شهروندان جیرفت از خدمات و مدیریت شهری شده است.منطق حکم می کند با یک میزان بودجه محدود، به سراغ اموری برویم که اولویت دارند. اما الویت های مدیریت شهری جیرفت چیست ؟ بازسازی و بهسازی معابر اصلی یا رسیدگی به وضعیت فلاکت بار کوچه ها و خیابان های فرعی ؟
آیا ترمیم آسفالت کوچه ها که مردم را به ستوه آورده ، مهم است یا قطع نزدیک به ۱۳۰ اصله درخت و محوطه سازی جدید چهارراه بیمارستان امام خمینی (ره) ؟ جدول گذاری مجدد بلوار بعثت مهم است یا همان جدول گذاری در خیابان ها و کوچه های فاقد جدول ؟ اصلاح بلوار روبروی شهرداری مهم است یا توجه به بافت فرسوده ؟روکش چندباره آسفالت بلوار ها مهم است یا توجه به کوچه های منتهی به همان بلوار؟ برگزاری جشن های مختلف مهم است یا خرید چند عدد کفپوش برای حفظ جان کودکان در پارک ولیعصر(عج) ؟ چرا ساخت بوستان جدید با هزینه های گزاف به احیا پارک شهید دلیری(ساحلی) الویت دارد آیا نمیتوان نتیجه گرفت میل به ساخت پروژه های جدید بیشتر جنبه تبلیغاتی و نمایشی دارد؟
هرچند این سبک مدیریتی به دوره زمانی خاصی محدود نمی شود اما واقعا چه زمانی می خواهیم فکری جدی برای تعریض خیابان ها، ترافیک فزاینده، کمبود پارکینگ های شهری، پیاده روهای ویران،کوچه های خاکی و بافت فرسوده کنیم؟ شهری با این حجم عظیم مشکلات به پروژه های زیرساختی بیشتری نیاز دارد نه اجرای برنامه های سطحی و یا برگزاری جشن های بی حاصل. به نظر می رسد که فردا خیلی دیر است اگر به خود نیاییم زیرا مدیون و شرمنده مردمی خواهیم بود که به ما اعتماد کردند.
