در روزی که آفتاب جنوب با تمام شکوه خود بر نخلستانهای کهنوج میتابید، این شهرستان میزبان کاروان نورانی «زیر سایه خورشید» بود؛ کاروانی که با پرچم متبرک حرم امام رضا(ع)، حال و هوای شهر را دگرگون کرد و بار دیگر پیوند عمیق مردم این دیار با فرهنگ رضوی را به نمایش گذاشت.
کهنوج، سرزمین نخل و آفتاب و شهدای سرافراز، امروز شاهد صحنههایی بود که در حافظه جمعی مردم ماندگار خواهد ماند.
برنامههای کاروان از نخستین ساعات صبح با حضور در زندان شهرستان آغاز شد.
زندانیان با دیدن پرچم سبز رضوی، با احترام و اشتیاق به استقبال خادمان آمدند.
فضای زندان برای لحظاتی رنگ دیگری گرفت؛ اشک، آرامش و امید در چهره بسیاری از آنان موج میزد. خادمان رضوی با آنان گفتوگو کردند و برای گشایش امور و بازگشت به زندگی سالم دعا خواندند.
در ادامه، کاروان به بیمارستان کهنوج رفت و با حضور پرچم متبرک در بخشهای مختلف، حال و هوای بیمارستان را معنوی کرد و بیماران و همراهان با چشمانی اشکآلود پرچم را لمس میکردند و از خادمان میخواستند برای شفای عزیزانشان دعا کنند. یکی از بیماران با صدایی آرام گفت: امروز بیمارستان بوی مشهد گرفته است.
در مرکز بهزیستی، نابینایان با دستانی لرزان اما دلهایی مطمین، پارچه سبز رضوی را لمس میکردند. لمس این پرچم برای آنان نه یک حرکت نمادین، بلکه تجربهای عمیق و روحانی بود. فضای مرکز آکنده از صلوات، اشک شوق و زمزمههای دعا بود.
کاروان سپس به دیدار خانوادههای معظم شهدا رفت؛ خانوادههایی که نامشان با ایثار و استقامت گره خورده است. مادران شهدا با دیدن پرچم رضوی، قاب عکس فرزندانشان را در آغوش گرفتند و از روزهایی گفتند که فرزندانشان با عشق امام رضا(ع) راهی میدانهای دفاع از وطن شدند. این دیدار، لحظهای از پیوند میان خدمت رضوی و فرهنگ شهادت را به نمایش گذاشت.
خادمان رضوی در ادامه با ورزشکاران و پاسداران کهنوج دیدار کردند و ورزشکاران با شور جوانی و پاسداران با وقار و احترام نظامی، پرچم را بوسیدند و حضور کاروان را گرامی داشتند. این دیدارها نمادی از همافزایی معنویت، جوانمردی و امنیت در شهرستان بود.
اوج برنامهها، تجمع باشکوه مردمی در مراسم شب های اقتدار کهنوج بود ، از پیرمردان نخلستانها تا زنان خانهدار و کودکان دبستانی، همه مانند پنجاه و شش شب گذشته شهر گرد آمدند صدای صلوات در فضا طنینانداز بود و مردم با شوق، پرچم را لمس میکردند و حاجات دلشان را آرام در گوشههای آن نجوا میکردند. این صحنه، تصویری زنده از وحدت، ایمان و ارادت مردم کهنوج بود.
حضور کاروان زیر سایه خورشید در کهنوج، تنها یک برنامه رسمی نبود؛ روزی سرشار از نور، امید و پیوندهای عمیق معنوی بود. مردم این سرزمین آفتابی، امروز با قلبهایی آرامتر و روحیهای روشنتر به خانههای خود بازگشتند، اما عطر حضور کاروان همچنان در هوای شهر جاری است.
