در قلب جنوب استان کرمان، شهرستان جیرفت، روایت زیبایی از عشق و خلاقیت در حال رقم خوردن است؛ روایتی که قهرمانانش، بانوان هنرمندی هستند که بینوا از امکانات آموزشی، هنرستانهای تخصصی و فرهنگسراهای مجهز، تنها با تکیه بر ذوق سرشار و دستان پرتوان خود، میراث داران راستین هنر و صنایع دستی این دیار شدهاند.
در روزهای پایانی پاییز، نگارخانه ارت جیرفت میزبان نمایشگاهی متفاوت و الهامبخش از صنایع دستی و آثار هنری بانوان این شهرستان بود. نمایشگاه گروهی «جاگه» که از ۱۸ تا ۲۲ آذر ماه برگزار شد، نه تنها یک فضای عرضه و فروش آثار بود، که به کانونی پویا برای تبادل تجربه، علاقه و آموختههای هنری میان زنان هنرمند جوان جیرفت تبدیل شد.
این ۲۰ بانوی هنرمند جیرفتی ، با وجود دارا بودن مدارک دانشگاهی در رشتههایی چون میکروبیولوژی، ادبیات و علوم مختلف، دل را به دنبال هنر سپردهاند و با پیوند دانش آکادمیک و احساس عمیق بومی، آثاری خلق میکنند که هر یک، روایتی اصیل از فرهنگ غنی جنوب کرمان است. آنها در سکوت و بدون هیاهو، نه تنها هنرهای دستی را زنده نگه داشتهاند، که در حال اشاعه و تعالی بخشیدن به آن هستند.

اما این مسیر پرثمر، با چالشهایی همراه است. فقدان حمایتهای ساختاری و مالی باعث میشود تا بخشی از این گنجینههای ارزشمند، در گمنامی و انزوای نسبی باقی بماند.
زمان آن فرا رسیده که نهادهای متولی، با نگاهی ویژه و مسیولانه، بسترهای لازم برای درخشش هرچه بیشتر این استعدادها را فراهم آورند.
مدیر برگزاری این نمایشگاه، با بیان اینکه هدف اصلی «جاگه»، شناسایی هنرمندان و هنر ارزشمند ایشان است، بر نقش این رویداد در ایجاد شبکهای خودجوش از بانوان خلاق شهرستان تأکید کرد.

هدی یوسفزاده خاطرنشان کرد: این فضا فرصتی برای همافزایی تجربیات و تقویت انگیزه ادامه راه در مسیر خلق هنر است.
یکی از بانوان هنرمند حاضر در نمایشگاه، با اشاره بهضرورت حمایت نهادهای دولتی از هنرمندان محلی، از مدیران ادارات کل، شهرداریها و سازمانهای جنوب استان کرمان درخواست کرد: بهجای هدایای معمول، در مناسبتهای مختلف برای تقدیر از کارکنان، به سراغ خرید آثار هنری هنرمندان شهرستان بروند. این کار، علاوه بر حمایت مادی و معنوی از بانوان هنرمند، باعث میشود یک اثر دارای روح و ماندگار، به مجموعههای آنان اهدا شود.
بانوی هنرمند دیگری با گلایه از عدم دیدهشدن آثارشان خاطرنشان کرد: در جنوب استان کرمان هیچ مرکزی برای عرضه و شناساندن هنر بانوان هنرمند وجود ندارد اگر یک مرکز و بازارچهای به ما داده میشد برای دیدهشدن کارمان کارگشا خواهد بود.
در میان این نمایشگاه و غرفهها، میتوان بافتههایی دید که بوی خاک و آفتاب جنوب را در خود دارند، زیورآلاتی که از دل طبیعت الهام گرفتهاند، نقاشیهایی که روایتگر خاطرات بومیاند، و دستساختههایی که هم کاربردیاند و هم شاعرانه هستند و شاید مهمتر از همه، لبخندهای آرام و نگاههای پرامید زنانی باشد که هنر را نه شغل، که شیوهای برای زیستن میدانند و لازم است ادارات کل میراثفرهنگی و گردشگری استان ، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی و شهرداری با اختصاص ردیف بودجه ویژه در اداره کل میراثفرهنگی، صنایعدستی و گردشگری برای خرید آثار این هنرمندان، برنامهریزی برای معرفی و عرضه آثار ایشان در نمایشگاههای ملی و بینالمللی و ایجاد و تقویت زیرساختهای آموزشی و حمایتی در خود شهرستان جیرفت نسبت به حمایت از این قشر هنرمند اقدام کنند.




















