







چهارم مهرماه یا به قول اونور آبیها ۲۶ سپتامبر روزیست که اقلاً در هر جایی جز ایران صاحبان این روز مهم، گرامی شمرده میشوند؛ مردان و زنانی که در دانشگاه سختترین دروس را با همت و پژوهش خود پشت سر میگذارند و وقتی که میخواهند وارد بازار کار شوند، میبینند و لمس میکنند که چه تفاوت عظیم و عمدهای فیمابین دانشگاه و محیط کار است.
با دکتر مرتضی ذره پرورتالی استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه آزاداسلامی کرمان، عضو انجمن جامعه شناسی و انجمن مردم شناسی ایران دارای و نویسنده کتاب «ده فرگشت» در خصوص نحوه تکامل ساختار و جوامع انسانی در طول تاریخ در زمینه نقش مردم شناسی در مدیریت کرونا و عدم رعایت نکات ایمنی در زمان پندمی کرونا از سوی مردم به گفت و گو نشستیم که حاصل آن را در ذیل می خوانید:
در مورخه 15 شهریور سال جاری، فرماندار جیرفت با ارسال نامه ای به مدیر کل امور شهری و شوراهای استانداری کرمان اعلام کرده است که شهر درب بهشت با عنایت به ییلاقی و مهاجر پذیر بودن زیر 10 هزار نفر جمعیت دارد و این در حالی است که در سرشماری سال 1395 جمعیت این شهر قریب به 11 هزار نفر می باشد.
استاد اخلاقی که هم صحبتی با او در کمترین زمان در دایره جاذبه سخنانش می افتادی و مهر بانی اش را در تیکه کلامی کوتاه همراه با ارادت قلبی نثارت می کرد کوچک شما کوچکعلی کمالی ....
اما متاسفانه بنظر می رسد هیچ نشانی از اتحاد و همدلی بین اعضای شورای شهر جیرفت نیست و این شورا هم راه شورای پنجم را می رود که با اختلاف زیاد موجبات عقب ماندگی این شهر را بوجود اوردند.
ببخش که هنوز به این درک نرسیدهام که این ظلمی که به جازموریان من روا می دارند در واقع ظلمی است که به من و آیندگان و تمام مردم سرزمینم روا می دارند.جازِ من می بینی؟آنقدر به ما گفتهاند مردم نجیب که دیگر حتی برای گرفتن حق خودمان هم شرم می کنیم!نجابت تا کی؟
از جملۀ آنها همین جشنها و آیینهایی بود که همواره در ایران باستان برگزار میشد و باعث میشد مردم همیشه شاد، خوشحال و امیدوار زندگی کنند، شاید بزرگترین ضرر عدم برگزاری این جشن ها همین غم، اندوه، خمودگی و افسردگی در میان طبقات مختلف جامعه است، چرا که برگزاری این مراسمها، تخلیۀ انسانها از قدرتهای منفی و بد بود. آری آنچه جامعۀ امروز را دچار رخوت و افسردگی کرده همین رویگردانی از سنتها و آیینهای کهن است
مدیریت بحران خدمات رسانی به آسیب دیدگان بعد از وقوع بحران است. مردمی که جان و مال خود را از دست داده اند در سرما نیازمند کالاهای اساسی چون آب و غذا هستند اما گاها مشاهده می شود که مردم از نحوه خدمات رسانی گلایه دارند. اما امید است در ادامه اقداماتی در جهت بازگرداندن شرایط جسمی، روحی و روانی و اجتماعی آسیب دیدگان به حالت طبیعی اقداماتی صورت گیرد.