گرانی و نگرانی

قیمت ها سر به فلک کشیده است، گرانی به اوج خود رسیده است و مردم هر روز گرسنه تر می شوند و این گرانی جای نگرانی دارد.
افزایش لحظه به لحظه قیمت ها و تورم افسارگسیخته و عدم مهار گرانی در کشور موجب شده تا قدرت خرید مردم بطور غیر قابل باوری پایین بیاید و سفره های مردم کوچک شود.
قشر مرفه این روزها در عذاب است و قشر ضعیف که دیگر حسابش با کرام الکاتبین است.
فشار گرانی و تامین مایحتاج اولیه زندگی را به کام مردم تلخ کرده است.
ضعف مدیریتی و نظارتی در کشور حاکم شده است،دیگر اختیار از دست دولت خارج شده است و در این میان مردم نگون بخت باید تاوان دهند.
گرانی،نگرانی می آورد وقتی پدر یک خانواده شرمنده است و نمی تواند پاسخگوی نیاز فرزندانش باشد.
گرانی،نگرانی می آورد وقتی یک پدر هزینه شیر خشک بچه معصومش را هم ندارد.
گرانی،نگرانی می آورد وقتی یک کارگر ساده توان تامین جهیزیه دخترش را ندارد، فرزندانش گرسنه هستند و …
گرانی ،نگرانی می آورد وقتی یک پدر در داروخانه هزینه داروی فرزندش را ندارد.
گرانی،نگرانی می آورد وقتی خانواده ها به نان شب محتاج شده اند.
گرانی،نگرانی می آورد وقتی که افسار قیمت ها از دست دولت خارج شده و بی نظارتی بر شرکتها و کارخانجات تولیدی موجب شده تا قیمت ها لحظه به لحظه افزایش یابد.
گرانی،نگرانی می آورد وقتی که یک کنسرو ماهی شده است ۸۰هزار تومان و کسی توان خرید آن را ندارد.
گرانی،نگرانی می آورد وقتی که مرغ به کیلویی صدهزار تومان رسبده و نایاب است.
گرانی،نگرانی می آورد وقتی گوشت شده است کیلویی ۳۸۰هزار تومان و باید خوردن آن را در خواب ببینیم و ده ها مورد دیگر که زندگی مردم را فلج کرده است.
براستی مشکل کجاست؟
آیا امیدی به رفع معضل کمرشکن و ویرانگر تورم و گرانی افسار گسیخته است.
افرادی که می خواهند ازدواج و تشکیل خانواده دهند چه باید کنند ؟
اگر فردی در خانواده ای بیمار شد هزینه های گزاف دارو و درمانش را چگونه تامین کند؟
بی خانمان ها چگونه صاحب مسکن شوند؟
چشمان فرو رفته و به گود نشسته حاصل از گرسنگی و سو تغذیه در مناطق روستایی و محروم خود گواه این مطلب است.
امید که مسوولان به جای تدوین سیاست های غلط و پرداختن به مسایل حزبی و جناحی و توجه بیش از حد به فرزندان،دامادها و اقوام درجه یک خود فکری به حال ملت کنند که در غیر اینصورت خسارت غیر قابل جبران است.