نویسنده عادل دلفاردی – این جبر روی بنرهای زرد رنگ ورودی همه پمپ بنزین ها زده شده یا جمله «کارت آزاد نداریم لطفا سوال نکنید» روی تلمبه های پمپ بنزین چسبیده است و در پی آن صف های کیلومتری و مردان و زنان خسته ای که ساعت ها در گرمای پنجاه و اندی درجه عمر تباه می کنند .
اما مسیولان شهرهای کدینگ زده هر روز از بغچه هایشان طرحی نو در میاورند یک روز دو جایگاه را برای جمعیت ۲۰۰ هزار نفری ما تعیین می کنند که فقط از این دو جایگاه می توانید بعد از یک روز در صف مانند ۳۰ لیتر بنزین بزنید یک روز می گویند همه پمپ بنزین ها کارت سوخت آزاد دارند اگر تخلف کردند بگویید ما پدرشان را در بیاوریم یک روز حتی به حالمان دل میسوزانند ولی فردایش طرح جدیدی از آستین یکیشان در می آید.
اما آنچه بر ما می گذرد تحقیر است و ظلمی مضاعف ناشی از ناتوانی پشت میزنشینان در کنترل عرضه سوخت.
کار به درست و غلط بودنش نداریم اما در همین کشور حاکمیت می تواند از روی چهره فرد بی حجاب مشخصاتش را پیدا کند ،ماشینش را توقیف کند و برخی می گویند می خواهیم جریمه اش هم بکنیم و از حسابش هم برداشت کنیم اما چگونه است که به بهانه قاچاق سوخت دور ما دایره آپارتاید نشان قرمزی به اسم کدینگ کشیده اند که مبادا قاچاقچی سوخت باشیم؟
داستانی بود که برخی انسان های نخستین برای نجات از زخم شدن پاهایشان در زمین می خواستند با پوست شکارهایشان کل سطح زمین را بپوشانند که شکر خدا آن وسط یکی به عقلش رسید که بجای کل زمین کف پاهای خودمان را بپوشانیم ، اما آن بنده خدا امروز نبود که به اسطوره های پشت میز نشین ما بگوید حالا که نمی توانیم قاچاقچیان سوخت را کنترل کنیم نباید با همه یک میلیون نفر جمعیت جنوب کرمان به سان قاچاقچی و قانون گریز برخورد کنیم!!
تاسف برانگیز آنجاست که در این سال ها که ما را رنج داده اند هیچ توفیقی در کنترل سوخت بر ها نداشته اند و هر روز به تعداد کارگران و کشاورزانی که حرفه خود را رها می کنند و به این شغل نچندان شریف روی می آورند افزوده شده ، افرادی که طعم نان قانون گریزی را چشیده اند و دیگر بیل نمی زنند دیگر کم نمی خواهند تازه فهمیده اند با قانون گریزی می شود میلیون میلیون کسب درآمد کرد حالا اگر این وسط مرحوم مجتبی افتخاری ها و خانواده هایشان هم مظلومانه و مظلومانه و مظلومانه قربانی شدند لابد تقصیر آنها نیست تقصیر جناب مسیول هم نیست !
دوست دارم بگویم بیایید با هم طوماری با چندصد هزار امضا به همراه تصویر معصومیت پویا و پانیذ و دیگر قربانیان این معضل تهیه کنیم و برای جلوی کولر نشسته های پایتخت بفرستیم که بدانند با ما چه کرده اند اما امیدی از تاثیرش ندارم
دوست دارم بگویم شما که درست یا غلط از تکنولوژی برای آنچه می خواهید استفاده می کنید پمپ بنزین ها و جاده های ما را هم با همین دوربین های پیشرفته تان کنترل کنید ، شناسایی سوخت بر ها کار سختی نیست ما که شهروند عادی هستیم در مسیر کرمان تا جیرفت حداقل ۵۰ تایشان را ملاقات می کنیم شما چگونه نمی بینیدشان؟ چرا توقیفشان نمی کنید؟چرا سراغشان نمی روید؟
آقای مدیر در عمق خلوتتان آنجا که فقط خداست و وجدانتان از خودتان سوال کنید سهم شما در آنچه بر پویا و پانیذ افتخاری گذشت چقدر است؟و آیا آنچه دیدند را برای نزدیکانتان تاب می آورید؟
شما در آنچه بر ما که عمدتا کشاورزیم روا داشته اید نه شغلمان ، نه حقمان و نه کرامتمان را در نظر نگرفته اید بیایید تا دیر نشده و خانواده های بیشتری قربانی نشده اند فکری اساسی بکنید
عجالتا به بالا دستی هایتان بگویید حالا که ما را از همه کشور متمایز کرده اند سهمیه سوختمان را هم متمایز کنند و کارت سوخت کدینگ زدگان را ۱۰۰ لیتر بیشتر شارژ کنند و برای ریشه کن کردن این مشکل خودشان هزینه کنند و بار این مشکل را به دوش مردم نیندازند که شانه های خسته ما دیگر رمق ندارد …
