







اواخر دی ماه ۱۴۰۰ بود که سیل جنوب کرمان را فرا گرفت، بارشهای سیلآسا غوغایی تلخ به پا کرد و داغی روی دل مردم شد، رئیس جمهور خودش را از کرملین به نهضتآباد رساند، اعلام نکرده بود که میآید، ناگهان مردم در روز جمعه خادم خودشان را در کنارشان دیدند، حضوری که باعث شد بارقههای امید در جانشان جوانه بزند.